Lítið svosem að frétta.

Jæja góðir hálsar er nokkkuð nýtt, tja það er nú vallla hægt að segja það. Hér gerist nánast ekki nokkur skapaður hlutur. Veðrið leikur við mann og haustið lætur aðeins vita af sér. Börnin í skólanum og Meistarinn kominn frá London úr "viðskiptaferðinni" sem gekk vel, fullt af nýjum hugmyndum. Annars jú í nótt var brotist inná stofuna hjá Meistaranum stolið þaðan helling af hárvörum og vélum, tjónið lítið brotin rúða og þokkalega gengið um og síðan já ákvað Bauhaus að segja upp öllum starfsmönnum sem tengjast Íslandi bæði í Danmörku og á Íslandi, svo nú er ég byrjaður að skrifa atvinnuumsóknir og leita að vinnu. Já er ekki lífið yndislegt það hreinlega leikur við mann.

Kristinn Atvinnulaus.

Chína og Rold skógurinn.

Það er nú ekki úr vegi að rifja upp stöðu mála. Hér ríkir jafnaðarástand, þannig að maður verður nú ekki fyrir aðkasti sem íslendingur af fjármálalegum ástæðum., En samúðin skín úr augun vinnufélaga og nágranna. Eftirársfríinu fer senn að ljúka en blessuð litlu börnin hafa verið í fríi þessa viku. Við höfum náð að gera eitthvað saman þessa daga en það verður erfiðara og erfiðara að þóknast öllum. Já endalausar málamiðlanir og diplómatískar leiðir er það sem þarf að gera. En við náðum þó að fara í Rold skóginn sem er stærsti skógur í Danmörku. Við þrömmuðum daglangt og enduðum á að kveikja bál, tókum með kakó og létta brauðrétti (ala samlokur). Allt var þetta í miklum kærleika og fjölskylduanda.

Í lok dags var síðan komið við á Kínversku veitingahúsi og tekið með nokkrar djúpsteiktar rækjur, kjúklingabitar og ilmandi hrísgrjón af austurlenzkum anda. Síðan var sest við sjónvarpið og horft á fjölskyldumynd meðan hinar kínversku veitingar voru gaddaðar í sig. Eftir máltíðina voru allir temmilega uppþemdir af því austurlenska og fullyrðingar einz og ....”þetta borðum við aldrei aftur” og “þetta var nú meira ógeðið”...og “usss hvað þetta var feitt og fitandi”. En nú sátu menn hljóðir,
Axel hélt því hinsvegar fram að honum væri illt í maganum, en vegna mikillar útiveru og þreytu náðum við að sussa það niður....hann gekk þó svo langt að setja á sig ennismælir og halda því fram að hann væri veikur...meira bullið. Það var því ekki annað hægt en reka drenginn í rúmið og hækka sjónvarpið. Hjónin fundu líka fyrir temmilegri upp-þembu. Tók fólk á sig náðir og gekk til hvílu.....leið nú ca. klukkustund af værum svefni þegar Axel birtist í herbergi hjónanna og segist vera slappur....og síðan bætir hann við....ég þarf að gubba....móðir hans sprettur upp, rífur hann inná bað...en ekkert kom....hann bætti þó við.....búinn að gubba sko, inní herbergi. Hrísgrjón, rækjur og kjúklingur lágu nú vel dreift á rúmlega fermeter á gólfteppinu...og lyktinni þarf ég ekki að lýsa....móðir hans hrökklaðist út. Svo faðir hans mátti standa á miðju gólfteppinu með gula gúmíhanska á nærbuxunum í netabol að þrífa gósssið.....ÞAÐ VERÐUR ALDREI KEYPTUR KÍNAMATUR Á OKKAR HEIMILI AFTUR.

Kveðja,
Kristinn ChinYanhoo.

Vertu bara kúl.

Axel tilkynnti okkur við morgunverðarhlaðborðið að hann ætlaði að fá sér bæði nýja klippingu og verða kúl....ég missti nú bara útúr mér til hvers hann ætlaði að verða kúl og hann svaraði með spurningu..."Pabbi hvernig náðir þú mömmu?" Ég ekkert svar. Hann "maður verður að vera kúl" Við gátum ekki annað en hlegið og spurðum hann hvort hann væri að spá í að ná sér í konu, sem hann staðfesti að væri ekki.

Við feðgar fórum á sundæfingu í vikunni klukkutíma, og þegar út var komið var jakkinn minn horfinn, ég formælti auðvitað sundstaðnum sem er jú þekktur fyrir að vera aðsetur og vettvangur ræningja hverfisins. Þegar heim var komið hringdi í lögregluna og kærði atburðinn eftir ráðleggingum sundlaugavarðarins. Og þar sem ég stóð og ræddi þetta við dönsku rannsóknarlögregluna, sagði Axel. "En pabbi afhverju hringdir þú ekki í lögregluna síðast?" Ég "ha síðast hvað gerðist þá?" jú sagði hannn, þegar var stolið fötunum mínum sagði hann og bætti við "þú hringdir ekki í lögregluna þegar sokkunum mínum var stolið" ég átti erfitt með að útskýra þetta fyrir honum....en það var satt ég kærði aldrei þjófnaðinn á sokkunum hans.

Og annað horfði á Egil Helgason í Silfri Egils í dag tala við Jón Ásgeir, þar sem fjölmiðlamaðurinn opinberaði ekki bara sjálfan sig í fíflaskap og heimsku heldur varð allgjörlega móðursjúkur. Varð sér og fréttamiðlinum til skammar. Munurinn á stórum erlendum fréttamiðlum og þeim íslensku er fagmennskan sem tapast þegar mikið liggur við. Mætti spyrja hvort Egill sé fífl og dóni?

Kristinn fátæki.