Þýskaland og Axel Orri.

Við feðgar vorum heima í dag. Axel Orri ennþá veikur og varla minna en áður, sjóðheitur að vanda. Hann dottaði öðru hvoru og því gafst tækifæri til að leita að gistingu í Þýskalandi á netinu. Já á ferðalagi okkar til Parísar hefur komið til greina að sofa eina nótt í Þýskalandi...sem síðan minnir mig á nokkrar staðreyndir:

Ísland er 103 þúsund ferkílómetrar að stærð með 296 þúsund íbúa
Danmörk er 43 þúsund ferkílómetrar að stærð með 5.4 milljónir íbúa.
Þýskaland er 357 þúsund ferkílómetrar að stærð með 82.4 milljónir íbúa
Frakkland er 547 þúsund ferkílómetrar að stærð með 60.6 milljónir íbúa

Mér finnst einmitt eins og ég sé orðinn landkönnuður þegar ég skoða mig um hérna í Evrópu í undirbúningi að ferðalaginu okkar. Og ég nota reyndar einmitt gríðarlega eina af fermingargjöfunum mínum sem var Landakorta-Atlas. En ég man hvað mér þótti það svona heldur óspennandi gjöf á sínum tíma. En þetta er núna ein af bestu gjöfunum. Já svona getur maður verið skammsýnn þegar maður fermist,nærsýnn eða sjónlaus.

Kristinn Polo.

Hiti innan sem utan.

Miðvikudagsfrí hjá húsmóðurinni og ætlunin var að slaka á í sólinni í dag. En tókst ekki. Í gærkvöldi varð Axel Orri veikur fékk um 40 stiga hita og liggur bara í rúminu eins og hitapoki. Já hann yljaði rúmið í nótt...svo svitinn lak af öllum nærstöddum. Hann hefur líklega ekki þolað pressuna sem fylgdi síðustu viku að vera bara heima með föður sínum í fríi frá leikskólanum. Og nú er spennufallið komið og hann bara liggur...steinliggur.

Hitinn var að okkur fannst óeðlilega hár á ´líkama hans, svo í dag svo farið var með hann til læknis, og eftir "instant" rannsókn kom úrskurður, flenza. Og lyfin, "jú taka það rólega í tvo daga ætti að vera lokið ef ekki hafið samband". Það eru þessar sjálfvirku setningar læknanna sem eru eins og málshættir í páskaeggjum...allt svo kunnulegt. En hvaa maður róar sjálfann sig og sefur betur.

Eftir tvö börn þá kann maður allar setningarnar þylur þær upp í bílnum áður en komið er inná stofuna....og tilfinningin er eins og þegar aldraðir kaupa Lottómiða og búast við að vinna í hvert skipti...þeir eru alltaf að fara vinna..ha en samt ekki núna, svo þeir kaupa bara miða í næstu viku. Þetta er skýringinn á því að maður heldur alltaf að barnið sér fár-, fár-veikt..en er það svo ekki og þóóó.

Kristinn Læknir.

ps. Vinir okkar Morten & Marlene fengu strák í morgunn kl:6, 4358gr, og 54 cm.

Gestir í húsi.

Hér hafa frá því á mánudaginn í síðustu viku og nú um helgina, til laugardagsins. Verið gestir í húsi. Hér voru Matthías litli, Ragnheiður og Valdimar (kallaður Svampur, Moli eða Spædermann). Þau semsagt birtust hér seinnipart mánudags á Tojótu station 7manna. En Matthías fullyrti nokkrum dögum áður að hann yrði í “fókuss” í Danmörku. Það rættist ekki.

Það var fjörug dagskrá sem ég hafði sett saman bæði með alvöru og léttu ívafi...já já. Þau fengu síðan heyrnartæki og spólutæki til að hlusta á sögur um Danmörku á kvöldin...nei annars ég gleymdi því. En þetta þróaðist svona.

Mánudagur:
Borðað úti, sett upp fánaborg við komuna og farið yfir helstu atburði og menningarþætti í lífi Skanderborgarbúa. Matthías fékk sér einn kaldann.

Þriðjudagur:
Dagurinn samanstóð af gönguferðum og útivist. Matthías fékk sér einn kaldann. Fórum niður í miðbæinn okkar og löbbuðum Laugaveginn, kíktum í nokkra búðarglugga og síðan slakað á við bátabryggjuna. Fengum okkur síðan Ís, og kíktum á stofuna hjá Dagmar. Menningarferð um miðbæinn. Borðað úti. Matthías fékk sér kaldann.

Miðvikudagur:
Dagmar komin í frí í dag, svo nú var haldið með matarkörfuna og grillmatinn í Djurs Sommerland. Áttum góðann dag í öllum leiktækjum og Matthías sýndi meistarakta á Trambólíni staðarins. Hoppaði eins og hálfviti.....fór á endanum heljarstökk og minnti allt í einu á sjálfan Schevinginn þegar hann var uppá sitt besta og borðaði ekki skyndibitafæði. Matthías fékk sér síðan einn kaldann. Borðað úti.

Fimmtudagur:
Menningarferð á Himmelbjarget, já skoðum það hátt og lágt og horfðum á fegurðina í kringum okkur. Síðan var ekið rakleitt á ströndina og aftur var Matti í aðalhlutverki, hann synti í sjónum og það sást að flestir líkamspartar minntu á pisstasíuhnetur...ekki meira um það.....Anna Marín lét sig hafa það líka að synda. Matthías fékk sér einn kaldann. Nokkuð svalur sjórinn eða 18 gráður.

Föstudagur:
Nú var ekið inní Háskólasamfélagið og litið á stjórnmálafræðina og garðinn. Já skólagarðurinn kominn í fullan skrúða og allt leit vel út. Fórum síðan menningarferð í Bilka (stórmarkaðinn) og Toys A Röss (leikfangabúðin). Löbbuðum síðan Strikið inní Aarhus og litum í nokkrar búðir. Matthías fékk sér einn kaldann Og fór í hempuna.

Laugardagur:
Borðaðir hafrakoddar og gert klárt fyrir akstur til Kaupmannahafnar.
Matthías fékk sér ekki kaldann áður en farið var af stað.

Heimsóknin var hin skemmtilegasta og þrátt fyrir að júní sé rigningarmánuður í Danmörku þá rættist heldur betur úr veðrinu og hitinn aldrei niður fyrir 23 gráðurnar utan þess að lækka á nóttunni. Matthías skaðbrenndur á öðru eyranu, en sagðist ekki sjá eftir neinu og fékk sér einn kaldann. Takk fyrir komuna þið öll þrjú.

Kristinn Fararstjóri.

Afmælisveisla.

Héldum í gær afmælisveisluna frægu. Já hingað komu 18 krakkar af 23 sem boðið var úr bekknum. Við vorum með skipulagða dagskra, skiptum gestunum í þrjú lið. Og síðan var farið á fótboltavöllinn og spilaður hornabolti, stígvélakast (með stáltá) og boðhlaup. Síðan var grillað í skóginum á eldstæðinu, setið í hring kringum bálið og haft það huggulegt. Aldrei hefur verið áður svo margir gestir í afmæli hjá henni og aldrei hefur verið jafnhlýtt og gott veður. Reistum veislutjald í garðinu og allann tímann voru gestirnir útí garði eða utandyra. Það var tignarlegt sjón hér á hlaðinu okkar þar sem 15 reiðhjólum var stillt upp í röð, eins og glæsivögnum á Óskars-verðlaunahátíð. Hvert öðru flottara hjá unglingabörnunum.

Kökurnar voru síðan borðaðar með bestu list. Einn bekkjarbróðrinn hefur fyrir löngu ákveðið að verða kokkur eða jafnvel bakari. Og hann var skyndilega kominn með blað og blýant og sagði hér við húsmóðurina “Heyðu Dagmar þessi kaka hérna er alleg rosalega góð, get ég fengið uppskriftina ?” Já og ástæðn jú hann hefur í langan tíma fengið allar uppskriftir af þeim kökum sem honum finnst góðar. Og hann ætlar síðan að nota þær þegar hann verður búinn með matreiðsluskólann. Hann verður 11 ára í haust.

Hingað mætti síðan einn úr bekknum hann Nitazen sem ku víst aldrei hafa mætt í afmæli hjá neinum í bekknum. Skyndilega birtist hann óvænt. Náði að vinna bingóið og átti dúndurkast í Stígvélakastinu.

Ákaflega vel heppnaður dagur og allir gríðarlega happý með þetta. Anna Marín var mjög ánægð þrátt fyrir nokkra daga frestun á afmælinu. Pabbi hennar fékk síðan að vera veislustjóri svona að hluta til og það gekk án áfalla.

Kristinn Veislustjórinn.

Annar lok - Ritstjórinn mættur.

Það er ekkert annað en það að fyrsta önnin í háskólanáminu til betri gáfna er lokið.
Já maður lifandi, og árangurinn já hann er eins og við er að búast framúrskarandi. Ég hef aldrei reyndar úthrópað mínar einkunnir og byrja ekki á því hér. Fögin þrjú um dönsk stjórnmál, Evrópusambandið og síðan um Norðurlöndin eru frá.

Hér tíðkast sá siður í mínum skóla að í próf lok, þramma nemendur í kaffiteríuna (í kaffi og snúð...ónei) þar er sest niður og keyptur Öl..nokkrir.. Já fengið sér nokkrir öl og rætt við félagana. Ég tók nú reyndar ekki þátt í þessari hefð þeirra en kannski næst. Þarna sat maður á miðvikudegi í sínum próflestri að borða samloku sem innihélt útdauða rækjutegund sem dáið hafði drottni sínum í mæjonezi. En á næsta borði sátu danir og drukku....í skóla-kaffeteríunni....og annar hafði rauðvínsflösku með sér sem hann síðan opnaði....sinn er siðurinn....jeminnn.

Á morgunn afmælisveisla, já 7.júní var færður til vegna prófanna svo á morgun birtist allur bekkurinn 25 stykki takk fyrir......ég er strax búinn að gera stílana fyrir róandi tilbúna...þetta verður nú eitthvað...ég fæ líklega að vera Veislustjóri en dóttirinn hefur beðið föður sinn að vera ekki með, allls ekkki með, nein fíflalæti, “þessir krakkar mega ekki halda að maður eigi eitthvað skrýtin föður”.


Kristinn Veislustjóri (tilvonandi).

Ps. Ég er ánægður að vera kominn aftur til ritstarfa...það er svo margt sem ég þarf að segja ykkur.