Veisluhöld á Íslandi.

Amma Björg er rétt í þessu að halda Önnu Marín samkvæmi í Garðabænum. Anna Marín er búin að vera á fullu síðan hún kom til Íslands að hitta vini sína. Hún var búin að ræða við Dag vin sinn í Sólheimum um að koma í heimsókn og fór þangað í gær og hitti fjölskylduna. Og svo fór að hún gisti bara hjá þeim líka....já hún nýtur sín vel núna dóttir okkar á Ísalandi. Anna Marín ku hafa fengið hjá ömmu sinni um að halda síðbúið íslenskt afmæli fyrir börn og fullorðna...barnaafmælið/partýið er í kvöld og ættingjakaffið verður síðar í vikunni. Amma hennar er á útopnu......

....enda ekki nema von, þar sem elsti sonur hennar Jón bróðir Þór Dagmar, karlmaður langt genginn fertugt, giftur með eitt barn. Er fluttur heim. Já hann er fluttur með fjölskylduna sína eins og hún leggur sig inná gafl þeirra hjóna í Garðabænum. Svo það er ekki lítið álagið á þeim bænum þessa dagana. Og hversu lengi hann verður, það má guð vita, ég segi nú ekki annnað. Nei það er seint sem foreldrahúsum sleppir í þessari ættinni það er nú líkast til. En svo segir mér hugur að þetta sé millibilsástand þar til sú fjölskylda fær sitt eigið á ný...en það ku vera í byggingu. (þeir voru að klára teikningarnar fyrir helgina)

Nú annars situm við bara ennþá foreldrar frumburðarins sem einstæðingar og höldum áfram að tala saman, það gengur líka ljómandi vel hjá okkur. Axel Orri fór til dagmömmunnar í dag, og þar er systemið orðið þannig að ef hann þarf að pissa þá fer hann bara sjálfur á klósettið og reddar sér...en í dag gerðist það að hann var ekki nógu snöggur að hneppa gallabuxunum sínum og snarast á toi-lettið að bunan fór í buxurnar. Okkar maður fór að háskæla í kjölfarið og skammaðist sín vafalaust töluvert. En það jafnaði sig nú fljótt. Hann fer núna hvern morgunn, án þess að væla í mömmu sinni en í staðinn segir hann að meðaltali ellefu sinnum "farvel" við mömmu sína. Fengum í dag staðfestingu á leikskólaplássi fyrir hann frá og með 1.október.


Kristinn alltaf á koppnum.

Sala heimilisins.

Já það sækir nú helst á sálu okkar þessa klukkutímana. Nú er stefnt að undirskrift og sölu í fyrramálið. Svo þetta er nú allt að gera sig. Það er ekki laust við að maður sé farinn að skoða bílasíðurnar. Já það hefur verið tekin pólitísk og efnahagsleg ákvörðun um það að keyptur verði bíll nú á næstunni. Svo maður er svona á byrjunarreit í að skoða þau mál. Ýmsar sögur heyrir maður. En það virðist sammerkt milli landa að bílasalar séu hinir mestu skúrkar og viti fátt um bílana sem selja á. Og ef þeir vita eitthvað um þá, þá segja þeir ekkert.

Það sem hinsvegar er erfitt að átta sig á hér og komast útúr hinum íslenska veruleika með, er að akstur bíla hér á ári er svona 30 þúsund sýnist manni að meðaltali. Það er heldur ekki óalgengt að til sölu séu bílar sem eru eknir þetta 150 þúsund km. og uppí 300 þúsund. Það er ekki Benz eða leigubílar. Neibb...þetta eru bara fjölskyldubílar, Pusjó, Toiotta eða Ópell. Þessir bílar eru allveg keyrðir til dauðadags eða í 10 til 15 ár.
Og því þykri nú 3ja til fimm ára gamall bíll ekki mikið. Já jeminn eini. Þetta er flókið líf til að átta sig á. Þeir semsagt hugsa ekki mjög mikið um kílómetratöluna, hún virðist næstum vera aukaatriði ef bíllinn er í lagi. Hefur farið reglulega í tékk, og ekki lent í neinu tjóni allt þetta í lagi = Góður Bíll.

Axel Orri byrjar að öllum líkindum ekki á leikskóla fyrr en 1. október samkvæmt upplýsingum sem við fengum í dag, frá dagmömmunni. Þeim finnst of snemmt að setja hann á leikskólann strax eftir sumarfríið og þvælinginn sem því fylgir. Hann leitar hinsvegar meira í eldri krakkana þegar dagmömmurnar hittast. Hann nær líka svona sérlega góðu sambandi við einn innfæddan dana, Alexander. Þeir smullu víst sem perluvinir frá fyrsta degi og leika sér mikið saman þegar þeir hittast. Þeir eru jafnaldrar.

Dagmar var í vinnu í dag. Og fékk ævisögu samstarfsmannsins. 25 ára hárgreiðslukona frá Bosníu. Flutti sem flóttamaður frá Bosníu, 6 ára gömul. Dagmar var við kvöldmatarborðið uppfull af sögum frá Bosníu, og það er svolítið sérstakt að fá þetta svona beint í æð frá fyrstu hendi, í stað þess að lesa um það í blöðunum. Foreldrar hennnar flúðu þegar hún var 6 ára. Vinir og fjölskyldan tvístraðist út og suður. Þar á meðal kærastinn, en hann er flóttamaður líka. Foreldrar hans voru mjög efnaðir í Bosníu, áttu stórar landareignir, fjöldann allann af húsum og mikil lönd. Einn daginn kom fulltrúi yfirstjórnar landsins, og tilkynnti þeim að nú væri þetta tekið eignanámi og þau skyldu snauta burt. Þau fóru síðan slypp og snauð útá galeiðuna og búa hér í Danmörku.

Allar vangaveltur um þessháttar hluti fá mann auðvitað til að hugsa hvað maður hefur það nú gott. Og eins og viðkvæðið var nú alltaf á tímabili...borðaðu matinn þinn drengur, hugsaðu nú um öll svöngu börnin í Afríku sem ekkert hafa borða...svona borðaðu nú.... Og maður setti stóra skeið af siginni grásleppu uppí sig og hreinlega smjattaði á góðgætinu.... eða þá eins og mannætan sagði um trúboðann...þetta var góður maður.

Kristinn í Stríði og Friði.

Tilfinningalega Lamaður.

Kæru vinir, já það er sem maður hafi verið gjörsamlega lamaður eftir allar síðustu uppákomur. Eftir að Dagmar fór til Kaupmannahafnar, Anna Marín til Íslands, Axel Orri til Kaupmannahafnar og ég útí garð að slá. Þá er sem ég hafi tímabundið lamast. Tilfinningaleg Lömun. Ég hef misst alla athygli tímabundið þó eftir að Marteinn Mosdal/Gísli Marteinn/ Andri Marteinn kom í heimminn þarna í Kaupmannahöfn.
Ég er semsagt að jafna mig aftur og nú komast vonandi pistlaskrif mín í gang að nýju.

Það er jú frá mörgu að segja. Anna Marín fór semsagt með Afa sínum og Ömmu héðan frá borginni til Færeyja. Þau sigldu með þessu stóra skipi Norrænu sem allir hafa nú látið vel að. Nema hvað Anna Marín talaði um það í nokkra daga hvort hún yrði nú ekki örugglega sjóveik, og hvort þetta skip færi nú ekki upp og niður, út og suður. Og sá möguleiki væri til staðar að það gæti sokkið. Við foreldrarnir reyndum nú í nokkra daga að telja henni trú að þetta væri svo stórt skip að hún þyrfti ekki að hafa neinar áhyggjur. Það hreyfðist varla vegna þess hve það væri stórt, og það væri sundlaug og leiktæki og bara fullt af hlutum sem væri hægt að gera sér til dundurs á meðan. Þetta væri frábært skip.

Röksemdar færsla okkar var tæmd þegar dóttir okkar benti á eitt kvöldið að jú jú þetta væri örugglega mjög stór skip, leiktæki og fullt af skemmtilegum hlutum. En það hefði nú líka verið í Titanic. En hvað varð um það....já það bara sökkkkk....
Við þessu var nú lítið hægt að segja. Dóttir okkar hefur líka margoft séð Tætanikk myndina hina rómuðu hryllingsmynd þar sem ferjan ósökkvanlega endar á hafsbotni....nema hvað Anna Marín er kominn til Íslands...jú jú skipið valt allaf helling og hún varð sjóveik..lifði það af og situr nú í heita pottinum hjá afa sínum og ömmu í sumarbústaðnum. Komin til Íslands.

Ég finn stöðug fráhvarfseinkenni eftir fjarveru frumburðarins, þannig að maður er ekki sífellt að biðja barnið um að hætta hinu og þessu tuði. Við Dagmar og reyndar Axel Orri...sitjum bara hér eins og ellilífeyrisþegar og hugsum hvað við eigum að gera næst...þótt Axel Litli Orri sé ágætur heldur maður ekki upp mjög vitsmunalegum samræðum við hann eins og maður gæti við Önnu Marín..já eða þannig.

Við Dagmar höfum þurft að tala meira saman en áður...en það er bara allt í lagi. Hún sagði mér t.d. í kvöld að hún hafi á tímabili búið á Akranesi.....nei nei nei þetta er nú bara grín.

Hingað komu Árný, Bjarni Óli, Davíð Ýmir og Tinna (æskuvinkona Dagmar) í matarboð til okkar, það var mjög skemmtilegt að hitta þau. Dagmar eldaði kalkún í kóki handa þeim sem tókst mjög vel. Jammmm....kóki helt útí kalkúnn..og hér urðu allir svona eiturhressir í kjölfarið (sjá www.kalkunn.is)

Aðeins um vinnuna, ég fór í dag og hitti forstjórann til að reyna að biðja um kauphækkun og svona fá upplýsingar hvort maður sé nú að standa sig eða ekki....hann sagði þegar ég nefndi launin "Kristinn minn, þú verður að athuga það að þú kemst nú mjög snemma inní kerfið okkar varðandi efirlaunaaldurinn....við byrjum að borga inná hann hjá þér bara núna sex mánðum eftir að þú byrjaðir hjá okkur...það er nú bara nokkuð..ha áttaðu þig á því kallinn minnn" ....ég bað um annan fund í ágúst.

Ég vona að mér takist að finna aðra vinnu, en lagerinn hjá þeim áður en ég verð 67 ára..en það er auðvitað fullkomlega óvíst...

Kristinn verðandi ellilífeyrisþegi í Danmörku.

Pele.

Sá ótrúlegan þátt í sjónvarpinu í gær hér í einverunni. Pele fótboltasnillingurinn var gjörsamlega að sigra heiminn og sigraði heiminn. Má e.t.v segja. En á ferlinum varð hann tvisvar sinnum gjaldþrota þegar ráðgjafarnir eyddu of miklu af aurunum. Hann átti börn án þess að konan hans vissi, afneitaði börnunum en varð síðan að samþykkja allt saman eftir DNA prufur og vesen. Giftist og skildi. Var gerður að íþróttamálaráðherra á vettvangi sameinuðu þjóðana, var hinsvegar talið að hann nýtti sér það meira í eigin þágu en fólksins í heiminum...það er bjarga eigin skinni safna meiri aurum. Fór síðan í auglýsingabransann og er þar, og hefur auglýst smurolíu, kreditkort, bankastofnun, kex, gos og viagra.... Það var magnað að sjá hvernig þessi snillingur með boltann hefur leikið með líf sitt...já hann hefur nú ekki skorað mörg mörkin þar....

Jæja verður maður ekki bara að vera sáttur á lagernum með heilbrigða fjölskyldu og eiga ofaní sig og á, í leiguhúsnæði á reiðhjóli...hva skyldi annars síminn hjá Pele vera.

Kristinn Bekkham.

Aleinn heima...íslenskir gestir.

Nú er það einmanalegt...en um leið skapast rými til að hugsa um lífið og sjálfan sig. Leita að sínum innri manni.
Allir farnir, farnir á vit ævintýranna. Eftir sitt ég einn með hugsanir mínar, vonir og þrár...búinn að drekka aftur...nei nei...snerti ekki dropa...afsakið. Anna Marín farin til Íslands með Afa sínum og Ömmu. Dagmar skellti sér með Axel Orra til Kaupmannahafnar að líta á bróðurson sinn. Andra Martein. Og ég hér við eldhússtörf og danskan heimilisiðnað....í miðjum garðslætti í dag brá hinsvegar svo við að birtust bara ekki góðir gestir. Þar var á ferð tvær fjölskyldur af íslensku góðu og velræktuðu kyni. Árný og Bjarni, Tinna og Davíð Ýmir ásamt Gylfa og Sigrúnu (danskir íbúar hér í nágrenni við okkur) mættu hér í dag. Já sannarlega óvænt og skemmtilegt. Árný og fjölsk. ætlar að ferðast um Danmörku næstu vikurnar og þau eiga örugglega eftir að koma aftur til okkar. Ég gat töfrað framm kaffi og súkkulaði sem ég átti í skápnum...en þau gáfu sér ekki tíma til að þiggja af mér heimabakað sem ég hefði vitanlega gert og skellt í ofninn, en þau vildu ekkert.

Nú svo er það bara vinnan í fyrramálið og telja niður mínúturnar þar til sonur og móðir koma heim á ný. Það er er lengra þar til dóttir vor kemur heim á ný.

Kristinn Róbinsonn Krúsó.

Nýtt nafn í jólakortin.

Jú hann hefur fengið opinbert nafn, bróðursonur hennar Dagmar, en það
ku vera Andri Marteinn. Foreldrarnir Heimir og Íris hafa lengi haft dálæti á þessum mönnum og því kom ekkert annað til greina. Sveinn Andri Sveinsson, Marteinn Mosdal, Gísli Marteinn, ég hafði spáð því lengi vel að hann yrði skírður ýmist Hákon eða Kristinn. En sá draumur er farinn. Og líka sá að hann yrði skírður Össur í höfuð formanns kratanna á Íslandi...en það verður ekki. Andri Marteinn skal það vera.
En þann flotta fýr mun ég nú bara kalla Martein Mosdal Hákon Jesper Heimisson eða bara Össur.

Séra Kristinn.

Dönskukunnátta íbúanna.

Jæja það hefur nú nokkur skriður komist á tungumálakunnáttu fjölskyldunnar. Hinsvegar er nú Anna Marín helsti talsmaður okkar allstaðar þar sem við hittum fólk. Hún hefur vægast sagt MJÖÖÖÖG gaman aðþví að tala dönsku við fólk. Dagmar var t.d. að ræða hér við nágrannakonu okkur hana Bíbí...konu Svend Mogensen. Og þær voru svona að ræða heimsmálin og framkvæmdir í garðinum. Svo fór að Dagmar komst ekki að vegna þess að Anna Marín varð að segja skoðun sína á pottablómum, veröndinni, tréverkinu, aðkomu að húsinu og málingunni...jamm...hún nánast tapaði sér með munnræpu. Og móðir hennar stóð og gapti hjá. Svo fór að nágranna konan sagði, þú ert rosalega góði í dönsku er það vegna þess að þú hlustar svo mikið á hana eða talar svona mikið ? ? Það dróg aðeins úr umræðunum í kjölfarið þann daginn.

Axel Orri hefur hinsvegar skyndilega farið að leggja í auknu mæli fyrir sig ensku, já hann er meira svona í ensku orðunum þessa stundina. Þannig var að hann var að fá sér morgunmat í dag, en skyndilega missti hann kornflexið úr skeiðinni á gólfið...það sem sonur minn sagði þá stundar hátt var: "fokkk". Hvaðan í ósköpunum drengurinn hefur þetta er ekki allveg vitað. En hinsvegar hefur komið í ljós að í stað þess að faðir hans segi "pis" á dönsku sem þýðir einfaldlega "shittt". Þá hefur það komið fyrir og aðþví er virðist í barna viðurvist að orðið "fuck" í merkinungnni blótsyrði hafi dottið útúr munni heimilispabbans.

Svo var það Dagmar á stofunni sem þarf að ræða við alla sína viðskiptavini, sem fer stöðugt fjölgandi. Því hún hefur ekki aðeins reynst góður fagmaður heldur tekist vel upp í hverskyns klippingum og litun. Eldri kona kom til hennar í dag og vildi fá lagningu. Hún sat í stólnum í góða stund og ræddi ýmislegt. Þar á meðal eitt mál sem Dagmar var ekki allveg að skilja en hún sagði bara eins og við öll... "já já einmitt" og síðan " já já akkurat"... Síðan brosti hún góðlega svon að konunni. Ef hún bara flissaði ekki aðeins. Dagmar áttaði síðan á því skömmu síðar sem hún var að segja. En hún var á leiðinni í kistulagningu bróður síns sem hafði andast fyrir skömmu...þá nokkuð aldraður. Það er óvíst hvort hún komi aftur á stofuna.

Ég er hinsvegar hættur að elta vinnufélagana, ég skil núna þegar þeir eru að fara á klóið.

Kristinn Eiðsson, Þýðandi og Þulur.

Sem innfæddur dani hagur aðkomufólks.

Það er mikil gæfa fyrir foreldra mína að hafa okkur með sér á ferðum sínum hér í Danmörku. Það hefur nefnilega komið í ljós að það að vera nánast innfæddur dani orðinn, gerir lífið svo skemmtilegt. Við höfum nú undanfarna viku skipulagt útivist og afþreyingu fyrir foreldra mína. Og okkur hefur tekist á skömmum tíma að fara til Þýskalands og til Flensbúúrgarr og keyra síðan á nyrsta blett Danmerkur. Skagen.

Undir vökula auga mínu sem yfir-farastjóra og leiðsögumanns hafa þessar ferðir gengið snuðrulaust fyrir sig. Ef hinsvegar er rýnt í tölfræðina og snúninga, þá minnist ég þess tja ef til vill ef ég hugsa mig vel um....já líklega hefur það verið tvisvar, þrisvar...mesta lagi fjórum, fimm sinnum sem ég hef eitthvað fipast á kortinu. En þá hef ég iðulega bent á og fullyrt sem er ekki ósastt....að ég BÝ hér í Danmörku og þekki því staðinn eins og lófann á mér. Þetta hafa verið mín sterkustu rök þegar ég hef þurft að réttlæta ranga beygju....já það hefur víst gerst nokkrum sinnum....Það er sko kristalklárt að það verður keypt leiðsögutæki. Gépé Esss og ekkert minnna næsta sinni. Önnur eins bölv, og rögn og fuss og svei...sem ég hef þuft að sitja undir kílómetrum saman. Er ekkert sem ég vildi leggja á nokkurn mann. Vanþakklæti heimamanna, minnar eigin kjarnafjölskyldu og svona mæðulegt andvarp foreldra minna, eftir að beygjan hefur verið tekin er sársauki, já hreinn sársauki í mínar næfurþunnu og næmu taugar....svei.

En hvað um það. Við fórum til Djursland sem er hluti hér af landinu ekki langt frá, þar vorum við á gríðarlega vel útbúnu tjaldstæði, með allri þeirri aðstöðu sem hugsast getur. Svæðið afgirt, mikið um leiktæki, sturtur og klósett og allt mjög þrifalegt. Möguleiki að tengjast rafmangi á þeim bletti sem maður tjaldaði ofl. Fyrir nóttina þarna borguðum við dkr.61 fyrir fullorðin og dkr.34 fyrir börnin. Jú jú slatti...en þetta eru stæði sem eru engu lík því sem gerist á eyjunni mitt á milli Moskvu og Wasingtonnn. Nei þetta er að allt annarri stærðargráðu og umfangi. Við sáum því ekki eftir aurunum þar...allavega ekki ég því pabbi borgaði.

Það kom reyndar fyrir eitt sinn í þessari útileigu að mér fannst ég hverfa gjörsamlega til fortíðar. Það var fyrsta kvöldið. Það er nefnilega þannig að í tjaldvagni foreldra minna, sofa allir svona eins og í síldartunnu eða einhverju álíka. Það er þannig að við þessi sex stykki lágum flötum beinum já það minnti helst á fangabúðir. Í þann mund sem allir voru að sofna gat ég ekki orðabundist því ég áttaði mig á því þá. Að ég, litli lagermaðurinn, kominn á fertugsaldurinn, var kominn uppí til foreldra minna og lá þar sem lítill drengur væri. Já það þyrmdi yfir mig þessi tilfinning að mér yrði fljótlega skipað að ná í "bekkan-ið" sem foreldrar mínir notuðu fyrir okkur bræður í æsku....(bekkan er þessi koppur með rananum sem maður pissar í á spítalnum..móðir mín er sjúkraliði) En það kom nú ekki til þess.... Þarna lá ég flötum beinum, með fjölskyldu mína og börn á annarri hliðinni og foreldra mína háaldraða á hinni hliðinni. Þetta varð skyndilega eins og í auglýsingum eða líkt og þeir segja í kók auglýsingunu. Allveg einstök tilfinning.

Ég er enna að jafna mig á þessu og því að hafa ekki verið í hópi kortameistara ársins...en það verður nú ekki í þessari ferð. En ef þið viljið leiðsögn. Hikið ekki við að hafa samband.

Kristinn Marco Polo Landkönnuður ársins.

Afmælisdagur Bjargar

Við sendum ömmu barnanna og móðir hennar Dagmar afmæliskveðjur,
en dagurinn er einmitt í dag.

Kristinn lifandi dagatal.

Gestirnir reknir út.

Það fór nú svo að lokum að okkur tókst að losna við gestina. Við höfum fundið allveg frábært tjaldstæði með allri þjónustu hér í nágrenninu eða 10 mínútúr frá heimilinu. Þar báðum við gestina að setja niður tjaldvagninn og þar eru þau síðan. Við fórum síðan í heimsókn í kvöld til að kanna hvort ekki væri allt í ordennn. Jú jú svona líkja ljómandi ánægð með þetta, veðrið lék við þau á svæðinu. Og fyrirmyndar aðstðaða í alla staði. Það eru risastór hjólhýsi á svæðinu og síðan er hægt að leigja svona lítið sumarhús, sem er inná tjaldstæðinu. Slík hús, sem eru í raun bara lítlir kofar kosta þetta 30 til 40 þúsund viku leigann á besta tíma í sumar. Verðið er allveg stórkostlega dýrt...það væri hægt að taka ársleigu sumabústað lagermanna á Íslandi fyrir þann penííng.

Anna Marín fór strax með símann í skólann í dag, og nú er farið að streyma inn Sms-inn frá hinum og þessum númerið hennar er frá íslandi 0045(40 58 77 38). Hún er alsæl með afmælisdótið sitt. Axel Orri fór til Lælu í dag og var ekkert sérstaklega ánægður, en harkaði af sér og ætlar aftur á morgunn.

Við erum á útopnu að skipuleggja næstu afþreyingu fyrir gestina, en það styttist í stóra ferðalagið um helgina....og nægur þýskur bjór í skápnum....ennnþá.

Kristinn Gestrisni.

Anna Marín 10 ára.

Mikil veisla í Rosenkjærvej í dag. Hingað komu allar stelpurnar í bekknum. Og það var pizzuveisla og allir mjög ánægðir. Anna Marín hefur í nokkur ár talað um að fá síma í afmælisgjöf og í dag fékk hún frá foreldrum sínum langþráða gjöf eitt stykki Nokia farsíma. Svo nú verður hægt að senda barninu sms og kanna stöðuna. Því stöðugt eykst útivistin hjá henni. Henni gengur vel í skólanum en fær stundum sérlunduð heimþrárköst eða námsleiða ( sem er nú ansi hæpið því það er ekkert að læra hjá henni). Kvartar stundum yfir skólafélögunum en jafnar sig þegar hún mætir næsta dag. Hún hefur staðið sig vel þessa 6 mánuði hér og þetta hefur gengið vel. Hún er orðin stór og 10 ár er jú svolítið.... við erum þó helst á því að hún hafi farið frammyfir tímann í fæðingu og sé í raun 13 ára, því hún hagar sér æ oftar í takt við þann aldur sýnist okkur. En svona er lífið...það er ljúft.

Kristinn Pabbi.

ps. Foreldrar mínir hafa líka verið gift í 35 ár í dag. Við sendum þeim baráttukveðjur fyrir næstu 35 ár... :-)

Þýskaland og gestir.

Þá er maður búnn að taka sína fyrstu ferð til Þýskalands. Það var bara ekkert annað en það en ekið var til Flensborgar í morgunn. Keyrðum þar um staðinn og í miðbæinn og eftir nokkrar krókaleiðir og snúninga, enduðum við í búðinni. Já sko í tilboðsbúðinni, þar er nefnilega þannig að Danir fara til Þýskalands að kaupa ódýrt áfengi og slikkerí ofl. En til Danmerkur koma íslendingar,svíar og norðmenn og kaupa hér. Dagmar náði að skella sér á nokkur góð tilboð og kom heim með sjö kassa af bjór, sex kassa af gosi og 24 flöskur af rauðvíni/hvítvíni. Þar á meðal hinn fræga "Skakk-háls" sem hefur víða gert lukku, þar á meðal á Melabrautinni. Við erum semsagt búinn að tryggja okkur það ódýrasta áfengi sem hugsast getur. Og erum nú með fullann skúrinn af þeirri góðu vöru.

Hingað eru komnir foreldrar mínir með sinn eðalbíl og tjaldvagn, og það er gjörsamlega eins og við höfum öðlast vængi. Hraðinn frá því sem er á reiðhjólinu er þvílíkur. Manni finnst að maður fljúgi um í orrustuþotu á ljóshraða eftir að hafa hjólað hér um síðustu mánuði. Anna Marín á taugum sé farið upp fyrir 50km. markið. Og Axel Orri hálf bílveikur....en þetta lagast nú. Við brunuðum einmitt með þeim í dag til Þýskalands og komumst þangað á 1,5 klst. Gekk líka svona ljómandi vel.

Lyklamál.
Dagmar hefur fundið húslyklana sína nú eftir þó nokkra leit og geðvonsku. Axel Orri sonur vor, hafði troðið þeim ofaní lítið notaða inniskó af systur sinni. Það var síðan í okkar reglubundinni tiltekt að inniskórnir voru hristir og út komu húslyklarnir...hvað skyldi týnast næst á þessu heimili. ? ?

Ljósanótt í Skanderborg. (ekki ísl. uppfinding...eða Keflvísk eins og einhverjir myndu halda) Var í fyrrakvöld, og fórum við í miðbæinn hér í Skanderborg og löbbuðum um svæðið fengum okkur öl og höfðum huggulega stund. Anna Marín fór hinsvegar í skólaferðalag með bekknum sínum og í keilu ofl. skemmtilegt og gisti að heiman. Við fórum síðan til Morten og Marlene og fengum einn öl í viðbót....var mjög skemmtilegt.

Kristinn Þýskalandsvinur.

Sólheimarnir í lögfræðing.

Það liggur fyrir að íbúðin okkar í Sólheimum hefur verið seld. Sú ákvörðun var tekinn í kvöld og samþykkt tilboð hér úti garði.
Virðulegur lögfræðingur í Reykjavík hefur keypt íbúðina á ásættanlegu verði.
Hann verður án nokkurs vafa mjög ánægður með íbúðina og hverfið eins og við vorum alla tíð.

Því má ljóst vera að nýtt upphaf er að gera sig. Júní mánuðir þessa árs, síðasta árs og fyrri ára hafa oft verið æði skrautlegir. Sögulegar staðreyndir hér.

7.júní 1994 Anna Marín birtist
1.júní sl.2002 keyptum íbúð í Sólheimum
2.júní sl. 2003 Dagmar keypti sér bíl
4.júní sl. 2003 Kristinn Drekinn Fljúgandi
3.júní 2004 Sólheimarnir seldir
7.júní nk.2004 Anna Marín 10 ára


Kristinn Eignalausi.

Heimir orðinn léttari...og Íris líka.

Nýjasta nýtt....Þau eignuðust dreng í gærkvöldi. 52 zentimetrar og 3601 grömm
Þau eru að spá í að kalla hann Kristinn, þangað til hann verður skírður
Hákon Kristinn Heimirsson, bæði Jón og Helgi eru frátekinn nöfn..og Björgvin er ekki uppáhaldssvöngvarinn hans Heimirs svo það er óvíst að það gangi.

Fyrsti útlendingurinn í fjölskyldunni hans Hemma litla og líklega Írisar líka. Hér hefur fæðst danskur ríkisborgari. Velkom lille spille man.



Kristinn ekki með hríðir.

Getur maður orðið snarklikkaður......

Það er allveg með ólíkindum og meira djöf...ruglið. Hvað nú, við erum nú ekki fyrir löngu síðan
búinn að gera dauðaleit að húslyklunum hennar Önnu Marínar. Sem hún týndi lyk-lega í fimm daga og fundust svo. Í dag er það Dagmar sem er búin að týna lyklunum sínum. Er það nema von að maður sé að verða bilaður..Og nú er semsagt oftur kominn þessi spenna á heimilið, hvort allt verði hreinsað hér út eða ekki...það kemur í ljós á næstu dögum...þetta er svo ótrúlegt að ég get varla skrifað meir...nei ég skrifa bara ekki meir...

Kristinn gjörsamlegaaðtapasér.