Unglingarnir.

Krísufundur á heimilinu unglingurinn þolir ekki vinkonur sínar, þær eru flestar ef ekki allar asnar. Meistarinn sér um að taka umræðuna þar sem sko Pabbinn er ekki allveg nógu mikið inní þessum málum til ráðgjafar. Þrátt fyrir að hafa lesið allar bækurnar hans Andrésar...gullverk eins og “Fjórtán...bráðum fimtán”....”Viltu byrja með mér” og ég veit ekki hvað og hvað...sjálfur náttúrulega notað mörg gullkornin úr þessum bókum til að sjarmera fyrir öðrum.....Nú nema hvað Meistarinn leysti málið enda sálfræðingur af guðsnáð...þrátt fyrir að ég hafi líka lesið “Kæri Sáli” eftir hann Sigtrygg.....allar þessar bækur hef ég nú sett í bókahillu unglingsins í von um uppörvun og öflug slagorð og sjálfshálp. Það er þó hvorki minnst á Æpott eða Flatskjá í þessum bókum, hvað þá fartölvu enda þó nokkuð liðið frá útgáfunni eða frá árinu 1983.

Axel hélt því fram í gærkvöldi, rétt fyrir svefninn, við kvöldlesturinn þegar ég sagði honum að bekkurinn hans ætlaði að hittast í útivist&leikjum á Sunnudag. Já þegar hann uppgötvaði að það yrði “úti-bowling” enn ekki keiluferð í keiluhöllina, sagðist hann ekki mæta. “ég kem ekki” sagði hann. Og þegar hann var spurður um ástæðuna jú “leiðinlegt” Þá spurði pabbi hans hvernig hann gæti vitað það þegar hann hefði ekki prófað. “Ég sé inní framtíðina” svaraði hann. Ég sagðist efast um það en sagðist vilja spyrja um um framtíðana. Það væri margt sem mig langaði að vita. Hann leit á mig og sagðist allveg getað svarað öllu og svo glotti hann. Ég spurði “Verður sól eða rigning í fyrramálið þegar þú ferð í skólann” Hann klóraði sér í hökunni fetti uppá nefið leit á mig og sagði “Það verður skýjað”.

Kristinn Sálusefari.