Ferðalag um Fríhafnir Íslands og Danmerkur.

”Sigurjón þú kaupir ekki nokkurn skapaðan hlut hér, heyrirðu það” já mér brá nú óneitanlega þar sem ég stóð í Flugstöð Leifs Heppna og labbaði um. Þarna voru þau hjónin Sigurjón og Anna Hulda að bregða sér helgarferð til London. Og hún hélt áfram með lesturinn “Sigurjón þú hlýtur að sjá það maður að þessar spólur eru miklu dýari en í bænum, þú kaupir ekkert” hann svaraði bara “Anna Hulda þessa mynd höfum við bara ekki séð, eigum við ekki bara að kaupa hana fyrir krakkana”. Ég læddist í burtu og leit á þetta sem varnarorð til mín og keypti ekki neitt sjálfur. Enda er verðlagið í Flugstöðinni með þeim hætti að það fær mann til þess að reyna að anda með nefinu og halda aftur af sér að bölva ekki starfsfólkinu og verðlaginu. Já sveiattann, hátt er það. Og ekki tók betra við á Kastrup, þar sem maður verslar nú sem innfæddur í Danmörku þekkir maður nú nokk verðlagið svona á ýmsum vörum. Og með verðlagsminni, sá ég hvern hlutinn á fætur öðrum langtum dýrari í Fríhöfninni en í mínum heimabæ. Nei, á Kastrup verður ekki verslað, hvorki áfengi né annað.

Kristinn Kaupóði.