Brúðkaup, skírn og dans.


Ein af fóstrunum hjá Axel Orra gifti sig sl.laugardag. Og það hafði verið planað að börnin skyldu mæta við kirkjuhliðið þegar hún labbaði út. Við skunduðum þarna niður eftir og fylgdust með. Þar sem brúðurinn birtist í kirkjutröppunum og er að labba niður sést uppundir kjólnum þar sem hún er í háum kúrekastígvélum. Hvítpússuðum við vorum sammála um að Bjerte (skrifað samkv.framburði) hefði þarna verið klædd nákvæmlega eins og hún kemur okkur fyrir sjónir á hverjum degi. Hún er svona gamall rokkari en þó með snyrtimennskuna í fyrirrúmi. Þetta var hrikalega kúl, og ekki laust við að maður hafi fengið nokkrar brúðkaupshugmyndir......bíllinn þeirra sem er amerískur Chervolett, pallbíll með átta síld-a vél beið við kirkjuna með dósum og tilheyrandi. Þetta var virkilega töff. Og hún var greinilega heilluð af því að við skyldum mæta við dyrnar.

Morten og Marlene skírðu son sinn á sunnudag og okkur var boðið til veislu, komumst að því eftir að hafa spurt fleiri álits að það sem boðið var uppá í veislunni er venja frekar en ekki. Við mættum í kirkjuna klukkan 10 og sátum í messu í 60 mínútur. Það er svolítið merkilegt að hver einasti sálmur sem sunginn var og þeir voru jú nokkrir.... Þeir hafa allir þetta sex til 10 erindi...og ekki....og ekki einu einasta erindi var sleppt í þessari messu....maður var nú aðeins farinn að gapa svona undir restina. Veislan var síðan að messu lokinni drengurinn heitir William, en þau höfðu sagt okkur áður að nafnið Valdimar hefði komið sterklega til greina sem okkur þótti skemmtilegt.

Við mættum í veisluna já og þá beið okkar fordrykkur Blush með jarðaberi, dekkað borð til hádegismatar og síðan var boðið uppá rauðvín, hvítvín og bjór. Svona rétt eins og maður gat í sig látið...klukkan var þá um hálfeitt leytið....já léttar veitingar í skírnarveislu eru bara sjálfsagður hlutur hér.

Nú erum við byrjuð á ný í dansskólanum og það er ekkert öðruvísi en það að heimsfrægur dani leiðbeinir okkur, já danskennarinn keppti nefnilega til úrslita hér í gríðarlega vinsælum dansþætti í sjónvarpinu. Og við horfðum á hana á hverjum laugardegi í næstum tvo mánuði. Ég auðvitað heilsaði henni og reyndi að ræða við hana svona hvernig hún hefði það og svoleiðis...ég meina ég þekki hana....en hún virtist ekkert kannast við mig.

Kristinn Veruleikaskerti.