Svend.

Þær afar dapurlegu fréttir fengum við nú síðdegis í dag að nágranni okkar, Svend. Sem jú býr hér við hliðina á okkur lést á ferðalagi í Tyrklandi. Hann og frúin höfðu verið hjá dóttur sinni og í brúðkaupsferðalagi. Þótt Svend hafi nú ekki verið náinn fjölskylduvinur eða ættingi. Þá koma þessu tíðindi afar óþægilega við okkur. Og það verður ekki annað sagt að maður sé hálf dapur yfir þeim.

Ég sagði síðast í gærkvöldi við Dagmar hvað mér fyndist þau vera búin að vera lengi í burtu en ræddum jafnframt að nú hlytu þau að fara koma heim. En fyrir hálfum mánuði fóru þau í ferðalagið. Þau áttu eimitt að koma heim í gær. Við höfum nú ekki kynnst mörgum hér í hverfinu en Svend og Bíbí ræddum við oft við og ekki síst Axel Orri sem gerði í því að hlaupa yfir til þeirra og ræða við Svend. Og við á eftir að afsaka drenginn. En það verður jú ekki meir.

Þau voru nú einnig boðin og búinn og sérstaklega Svend að aðstoða okkar ef við þyftum eitthvað. Þannig ræddi ég oft við hann um bílamál ofl. Við áttum síðan skemmtilega stund með þeim í garðveislunni fyrir skömmu þar sem Svend lék á alls oddi og kynntumst við honum ennbetur fyrir vikið.
Já við eigum eftir að sakna nærveru hans hér og góðsemi sem hann sýndi ávallt í okkar garð.
Það verður öðruvísi stemmnig hér í Rosenkjærvej þegar Svend er farinn.

Kristinn.