sunnudagur, október 28, 2007

Tilveran.

Mikið voðalega urðum við leið hér í kvöld þegar við fengum þau óvæntu skilaboð að foreldrar bestu vinkonu Önnu Marínar hefðu ákveðið að skilja. Við buðum þeim einmitt að vera með okkur í veislunni hér í september. Þetta kom okkur rosalega á óvart og Anna Marín tók þetta afar nærri sér. Já hvað getur maður sagt svona stundum fara hlutirnir, fyrir minna en 12 mánuðum hafði önnur vinkona hennar upplifað skilnað foreldra sinna. Mjög óvænt. Það er mamma hennar hafði snarlega yngt upp hjá sér og fengið sér yngra módel. Það kom okkur líka á óvart en ekki þó svo mjög.... Það gengur því mikið á, í vinahópi dóttur okkar og ofaná allt annað sem tilheyrir þessum táningsárum. Maður getur ekki ímyndað sér hvernig er að standa í þessum sporum fyrr en maður upplifir það sjálfur. Og við hugsum mikið til systkinanna sem standa í þessu vinonu Önnu Marínar og bróður hennar sem er 9ára. Anna Marín og Meistarin fóru einmitt til fermingarmessu í morgunn og sóttu í leiðinni vinkonuna í morgunn sem bar þess enginn merki að neitt óeðlilegt væri í gangi, síðan um kvöldmatarleytið fengum við tíðindinn. Það var virkilega sorglegt og bara ömurlegt. En svona er þetta bara.


Kristinn Giftur.

0 Comments:

Skrifa ummæli

<< Home

Counters
Web Site Counter