Bífó dáin.

Ég bara verð bara að skrifa aðeins um þetta fyrirtæki. Nú fór svo að vinur minn og félagi Mortenn litli fékk fund á skrifstofu forstjórans klukkkan níu sl. mánudag. Þá sagði forstjórinn við hann, allir uppá kaffistofu áríðandi fundur. Síðan komu allir á kaffistofuna og þeir þrettán starfsmenn sem eftir voru....voru allir reknir á staðnum. Já dauði fyrirtækisins er að ganga í garð. Kviss pang, búið, dautt...en því hafði ég reyndar spáð og sagt vini mínum í þónokkurn tíma. Hann var hinsvegar ekki sömu skoðunnar, nú yrði þetta rifið upp. Ég hef ítrekað bent honum á að koma koma sér í gang með leita að vinnu á nýjum stað....en hann sinnti því í engu og sinnir ekki ennn....og nú er eiginkonan orðinn þó nokkuð áhyggjufull. Því fyrsta nóvember þarf hann ekki að mæta oftar.

En ljósið og vonin kviknaði, því næsta dag klukkan níu. Kallaði forstjórinn á minn vin. Og sagði heyrðu ég hef góðar fréttir, þú varst jú rekinn í gær en nú munu nýjir aðilar taka yfir og þú ert hér með ráðinn áfram ef þú vilt. Nýju aðilarnir frá einhverju sambærilegu fyrirtæki í Svíþjóð, sat svo til borðs með forstjóranum og kynnti nýju plönin. Það hýrnaði yfir mínum manni sem fór heim og fagnaði. Nýju vinnunni.

Næsta dag klukkan níu, sagði forstjórinn heyrðu komdu á skrifstofuna. Og þar sat sænski fyrirtækiseigandinn og forstjórinn og sagði. Heyrðu já við réðum þig í gær, en verðum því miður að reka þig í dag. Þetta gekk ekki upp, ég mátti ekki ráða neinn í gær, yfirmaðurinn kom frá Marókó í gær og sagði að þetta væri bara vitleysa. Þú ert semsagt rekinn.

Þannig að minn félagi og vinur var rekinn tvisvar sinnum í seinustu viku bæði mánudag og þriðjudag. Það er nú bara þónokkuð verð ég að segja. Vinnusiðferðið hjá forstjóranum hefur heldur aldrei verið sérlega mikið. En nú er að bíða og sjá hvað gerist, það vonandi að menn fari að fá sjónina.

Kristinn Drekinn.