Helgin.

Laugardagurinn fór í lestur, já það eru nú ekki margir á lesstofunni, þessa dagana. Mætti halda að menn lærðu ekkert í prófunum. Nema hvað ég mætti og sat frameftir. Svo það var fínt, og og lærði sitt lítið. Er einmitt að stúdera pólitíska spillingu í hinum ýmsu ríkjum heims en mestu spillingu, þar sem fólk borgar fyrir að losna við hraðasektir og umferðarljósa sektir er víða að finna. Búlgaría er með spilltustu löndum Evrópu og fleiri er hægt að nefna. Já og Rússland guðminneini.

Við höfum í nokkur ár haft hið svokallaða “Spilakvöld” sem á uppruna sinn og upphaf að rekja til Sólheima þó ekki í Grímsnesi. En þannig var að við hóuðum í bræður Dagmar, og frændsystkini þeirra úr Grindavík til að spila nokkur spil. Aðalega gekk þetta nú útá öl og snafsadrykkju en þó voru tekin hin ýmsu spil fram. Í seinni tíð hefur nú verið fámennt á spilakvöldunum, en í gærkvöldi var slíkt kvöld haldið á Íslandi. Og með nútímatækni þá tókst okkur hér í Danmörku að spila með í Popppunkti og Trivjal Pörsjút ...og áttum við stórleik. Við í fjarrænu sambandi í hljóð og mynd, sáum og heyrðum hina þátttakandur. Þetta var hinn besta skemmtun og tókst vel.

Þurrkarinn ónýtur tilkynnti fyrirvinnan í gærkvöldi, dagurinn í dag fór því að rífa þurrkarann í sundur og kíkja á tólið. En fjarri viðgerðarmönnum verður maður líkt og var með uppþvottvélinna að redda bara málunum sjálfur. Jú, jú urg og zarg í trommlunni og allt á leið til fjandans. En með yfirvegun og hugleiðingum um mekkanisma Þurrkans tókst eftir nokkur bölv að koma honum í lag. Hefur aldrei verið betri.

Kristinn Spilasjúki.