Barnauppeldi.

Anna Marín kom heim með bréf úr frístundarklúbbnum fyrir nokkru síðan, það hefur verið ákveðið að fara í ferð. Já allir krakkarnir sem eru 10 og 11 ára fara í ferðina. Anna Marín hefur ekkert sérstaklega sýnt þessu áhuga en fékk þó mikla hvatningu frá leiðbeinendunum í Frístundarklúbbnum um að koma með. Og við vorum svona mátulega hress með ferðalagið fyrirhugaða. Þannig að þegar hún sýndi þessu ekkert sérstakan áhuga þá sögðum við bara "nei, þú ferð bara ekkert". Hún fór síðan með þau skilaboð til leiðbeinandans að hún færi ekki með. Hún kom heim og þrýstingurinn hafði aukist, foreldranir beðnir að hringja í leiðbeinandann til að fá frekari skýringar á ferðalaginu, umræðan fór í fullan gang á heimilinu. Þannig á endanum ákváðum við foreldrarnir að gefa eftir....með trega þó...græna ljósið kom.

Ég hugsaði um það í tvo daga eftir að við gáfum græna ljósið hvort þetta væri rétt, jú líklega, ferðalag lífsins..líf og fjör, steminginn, söngur leikir og gleði. En það kallaði líka fram þá tilfinningu að við Dagmar urðum að segja eitthvað, það var eitthvað ósagt um leið og "græna ljósið kom". Það varð því smá "familí míting" Við settumst niður með Önnu Marín og skýrðum út afhverju við höfðum neitað fyrst, og svona frekar verið á því að hún færi ekki. Málið er að ferðalagið er í þrjá daga. Það á að sofa þrjár nætur í ferðalaginu. Og það fannst okkur ekkert sérstakla æðislegt...hér í Skanderborg hafa komið upp tilfelli og er núna til meðferðar hjá lögreglunni, kynferðisleg áreitni viðurlegs tónlistarkennara í bænum. Það koma fram hjá "gömlum" nemanda að fyrir nokkrum árum hefði tónlistarkennarinn leitað á nemandann....svo kom bara í ljós að núverandi börn voru að lenda í þessu sama...enginn hafði sagt neitt..fyrr en "gamli" nemandinn kom í ljós, enginn hafði vakið athygli á neinu...allir voru á sínum stað í sorg..En allt í einu brast múrinn og margra ára misnotkun misalvarleg virðist vera staðreynd.
Þetta eru einfaldlega sömu hlutir að hafa verið að koma í ljós á Íslandi, sorglegt mál einmitt í tilfelli þess sem allir treysta. "Frístundar-leiðbeinanda" útá landi. Þetta er allstaðar og maður veit aldrei, hvort, hvenær eða hver er á ferð.

Allar þessar vangaveltur leituðu á okkur áður en svarið kom um þriggja nátta ferðalag með skólafélögunum. Við fórum því yfir þetta með Önnu Marín ræddum hætturnar sem eru svo víða....og enginn segir neitt.
Hún sagði "nú skil ég, nú er allt svolítið skýrara". En er það raunverulega, maður veit það ekki við höfum allavega reynt að lýsa málunum, aðstöðunni sem upp getur komið. Trúnaðarsambandi barna og foreldra. Við vonum að þetta fyrsta spjall okkar um þessi mál, sé vísir að veganesti. En það er svo margt sem er ótímabært að ræða við hana.

Hvar er handbókin um barnauppeldið ? Hún fæst ekki. Það er enginn bók. Bara maður sjálfur sem foreldri, bróðir eða systir, frændi eða frænka..vinur. Og hver er niðurstaðan, jú manni er ekki siðferðilega stætt á því að sitja hjá. Láta ekki vita, benda á, kvarta, kæra. Það er ófyrirgefanlegt, ekki endilega vegna manns sjálfs, heldur vegna þeirra sem stöðugt verða fyrir barðinu í þögninni.

Séra Kristinn.